12/3/10

Είσαι ο κόσμος μου

Γιατί αρέσει τόσο πολύ στους ανθρώπους να δεσμεύουν τον εαυτό τους.

-Αγάπη μου, θα σ’ αγαπώ για πάντα.

-Είσαι η ζωή μου

Και άλλες τέτοιες ψευτοενδείξεις αγάπης, λες και στέρεψαν οι άνθρωποι από συναισθήματα Καμία λέξη δεν μπορεί να περιγράψει καλύτερα τη χαρά από ένα χαρούμενο πρόσωπο. Γιατί δηλαδή να μπαίνουν όλοι στο τρυπάκι του Σ’ αγαπώ-Μ’ αγαπάς. Τα αυτιά τους δυστυχώς τους ξεγελάνε…

Είναι πολύ εύκολο να πεις σε κάποιον αυτό που θέλει να ακούσει. Πριν του το πεις όμως ρώτα τον αν θέλει να ξέρει την αλήθεια γιατί τότε αλλάζει το πράμα.

Δεχτείτε όλοι ότι τα ανθρώπινα όντα αλλάζουν τρόπο σκέψης, συμπεριφοράς, ακόμη και ζωής κάθε φορά που ανοιγοκλείνουν τα βλέφαρα τους, κάτι αφήνουν πίσω τους και κάτι παίρνουν μαζί τους. Δεν είναι και πολύ έξυπνο λοιπόν να εκφράζουν με τις λέξεις καταστάσεις που είναι αμφίβολο το πώς θα καταλήξουν. Να είσαστε ρεαλιστές εσείς οι άνθρωποι. (Τον εαυτό μου τον βγάζω απ’ έξω γιατί δεν θέλω να δεσμευτώ από μία ιδιότητα που είναι αμφίβολο το που θα καταλήξει.)

Όλοι έχουν το δικό τους κόσμο. Η διαφορά με τον έξω είναι ότι ο δικός σου έχει όρια. Όρια που θέτεις εσύ, επειδή υπάρχει μια λεπτή κλωστή ανάμεσα στη ζωή και στην ελευθερία που όμως δεν φτάνει για να ράψεις ένα αλεξίσφαιρο μπλουζάκι.