9/4/10

Πριν τον ύπνο, μονόλογος

Είναι τα ψέματα που λέμε κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε. Ξαπλώνουμε,
στριφογυρίζουμε λίγο στο μαξιλάρι, κοιτάμε το ταβάνι και ξαφνικά έρχεται σε όλους μας η επιθυμία να βεβαιώσουμε τον εαυτό μας ότι η αυριανή μέρα θα είναι διαφορετική, ότι κάτι θα αλλάξουμε.

Απαντάμε στις δικές μας ερωτήσεις, παίρνουμε αποφάσεις -επιπόλαιες και μη- και αυτός ο «πριν τον ύπνο, μονόλογος» διαρκεί μέχρι να νιώσουμε το χαρακτηριστικό αίσθημα της ανεξαρτησίας να μας κατακλύζει

Ναι! Τώρα μπορούμε να κοιμηθούμε ήσυχοι, χωρίς σκοτούρες. Κι όμως σαν ο ήλιος λάβει τη θέση του ψηλά στον ουρανό το φεγγάρι βρίσκεται πολύ μακριά για να μας υπενθυμίσει τις υποσχέσεις πού δώσαμε χτες βράδυ.

Ας μη τα λέμε όμως ψέματα. Πιο ωραία δεν ακούγεται το: προγραμματικές δηλώσεις
(γεμάτες αυταπάτη); Καλή σας νύχτα. Όνειρα γλυκά κι απονήρευτα (ξέρετε εσείς).