22/5/10

Εγώ θα βάλω τα δυνατά μου, κι ότι βγει

Άντε πες ότι το ακολουθώ, πως θα καταφέρω να ζήσω με το ερώτημα αν τελικά έβαλα τα δυνατά μου, να με βασανίζει; Κάτι τέτοιες συμφωνίες πού κλείνω με τον εαυτό μου τις φοβάμαι, κρύβουν πολλούς κινδύνους. Νομίζω αυτό που σου μένει στο τέλος από κάθε τι είναι μια ανάμνηση. Και αργότερα όταν πια θα είσαι «ώριμο φρούτο» έρχεται η ώρα να αποφασίσεις αν θα τη βάλεις στο βαλιτσάκι μαζί με τις υπόλοιπες ή αν θα τη καταχωνιάσεις κάτω απ’ το κρεβάτι εκεί που ζει το τέρας -που φοβόσουνα μικρός- για να την κάνει μια χαψιά.

Θα βάλω τα δυνατά μου κι αυτό που θα βγει θα το δεχτώ όπως είναι και θα ευχηθώ μετά από χρόνια, όταν έρθει η ώρα της κρίσης, να το βάλω στο βαλιτσάκι, τότε θα ξέρω.;