28/1/12

Ανοίξτε εδώ


Άθελα μας δίνουμε το ελεύθερο να μπουν μέσα μας άνθρωποι γυμνοί και αυτοί βγαίνουν ντυμένοι  και εμείς μένουμε -άδειοι από αμφιέσεις και αρώματα- να αναπολούμε την κωλοστιγμή που τους αφήσαμε. Γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν ειδικό αυτοκόλλητο να τους ανοίγεις και να τους κλείνεις όποτε θες με μία μόνο κίνηση. Τόσο απλά. Δεν είναι το μέσα μας σαλάμι να χαλάσει. Δεν δέχεται συντηρητικά για να διατηρηθεί. Το μόνο που χρειάζεται είναι να του φέρονται όπως γράφει στο φυλλάδιο οδηγιών. Με στοργή και αγάπη. -Και τέτοιες μπούρδες.  Αλλά αν ξέρω ένα πράγμα είναι πως ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του και για τον εαυτό του κι αν θέλει μπορεί μια ζωή να είναι το θύμα, μπορεί κι ο θύτης αλλά μπορεί και να είναι απλά δυνατός να δέχεται την κάθε αναποδιά, να το βουλώνει να ξανασηκώνεται και να παλεύει. Κι αν χύσει και κανένα δάκρυ δεν πειράζει. Μόνο μην ξεχαστεί να κλαίει πάνω από τη γλάστρα με το βασιλικό, να θυμηθεί να σταματήσει. Ποιος συμπαθεί τους κλαψιάρηδες;- Και λείπεις κι εσύ ρε γαμώτο. Δεν ήρθες μαζί μου. Έχεις μεγαλώσει τώρα, πού να χωρέσεις στη βαλίτσα;

Είμαστε πολύ περίεργα συσκευασμένη φάρα τελικά. Για ρίξτε μια ματιά όλοι στο κουτί. Υπάρχει κάρτα αλλαγής;

10 λέξεις :

Ροδούλα είπε...

Πολύ χαίρομαι που σε βρήκα "και πράσινα άλογα". Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που σκέφτεσαι. Συμφωνώ απόλυτα.
Καλό βράδυ

και πράσινα άλογα είπε...

Καλώς ήρθες Ροδούλα.
Χαίρομαι που συμφωνούμε.
Θα σε επισκεφτώ σύντομα.
Καλό βράδυ.

Gyro είπε...

δεν ξέρω για σένα αλλά στην δική μου περίπτωση είχαν κάρτα αλλαγής οι γονείς μου, αλλά όταν πήγαν να με αλλάξουν τους είπαν ότι πέρασαν οι 10 μέρες. Και με κράτησαν.

Lyriel είπε...

Πόσο ταυτίζομαι, πόσο !!
Ταυτίζομαι, δεν συμφωνώ απλά, είναι μια περίοδος της ζωής μου, που πραγματικά το θέμα αυτό του μπαίνω γυμνός φεύγω ντυμένος, κυριλέ με εύκολο χριτς χρατς να ανοιγοκλείνει, με πληγώνει, με θυμώνει, με αναστατώνει, χίλια δυο αισθήματα μου προκαλεί και με αφήνει στο τέλος ... άφωνη.
Αυτά.
Καλό βράδυ.

και πράσινα άλογα είπε...

@Gyro: Έσενα σου το είπαν τουλάχιστον... εγώ τόσο καιρό ζούσα μια πλάνη!

@Lyriel: Μην κλείσεις τις πόρτες γιατί μπορεί να απομονωθείς. Δυνάμωσε.

kovo voltes... είπε...

Κάρτα αλλαγής ε? Μάλλον κάρτα αντοχής και πείσματος χρειάζεται. Όπως πολύ σωστά το είπες ο καθείς είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του. Στα χέρια μας έιναι όλα να τα ζήσουμε, να τα αλλάξουμε, να τα αντέξουμε. Η επιλογή του καθενός, δική του και μόνο. Το να κλαίει γι'αυτές τις επιλογές μια ζωή, απλά δεν είναι ΖΩΗ. Είναι μιζέρια. Μετά το κλάμα χρειάζεται πείσμα και συνέχεια πορείας. Αλλιώς η γύμνια παραμένει σε απόλυτη θέα...

ξι είπε...

Σωστός

ξι.

vagmood είπε...

vagmood.blogspot.com

candy's τετραδιάκι είπε...

Μια χάρα..

Μ'αρεσεις!

:)

ka-pa είπε...

περίεργα συσκευασμένη φάρα :)