29/7/12

Ήταν ο τελευταίος διάλογος δύο πιλότων που -για κάποιο λόγο που αυτή τη στιγμή δεν έχω πρόχειρο-  κάτι έγινε στο αεροπλάνο τους κι έφυγε το πάτωμα του και ρούφηξε τους επιβάτες στο κενό. Οι πιλότοι ακούνε το μπαμ, η πόρτα τους είναι κλειστή, έχουν απομείνει μόνοι τους σε ένα κούφιο άδειο αεροπλάνο με ακέραιο πιλοτήριο. Τα λόγια τους καταγράφηκαν στο μαύρο κουτί.
«Τι έγινε;»
«Ξέρω 'γω»
«Πέφτουμε;»
«Ναι».
«Ανέβασε το».
«Δεν πάει».
«Κάνε ελιγμούς».
«Δεν υπακούει».
«Κάνε κάτι».
«Δεν πάει πουθενά».
«Πέφτουμε;»
«Ναι».

Τώρα που το σκέφτομαι, ο διάλογος αυτός είναι σχεδόν πανομοιότυπος με κάθε τελευταίο διάλογο οποιασδήποτε σχέσης.

απόσπασμα από το Μόνολογκ του Λένου Χρηστίδη

5 λογια :

kovo voltes... είπε...

Δεν έχεις άδικο. Άμα δεν υπακούει η ψυχή, πέφτεις με τα μούτρα στη λογική...ε? ;))

και πράσινα άλογα είπε...

Και η λογική σπανίως συμβαδίζει με τον έρωτα.

και πράσινα άλογα είπε...

Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη καλή μου kovo voltes.

ταξιδιώτης είπε...

απίστευτο.

akrat είπε...

γλύτωσε κανείς??