6/10/12

02:08

Δύσκολοι καιροί και συγκινήσεις ατέρμονες με περιμένουν. Καιροφυλακτούν. Για να με βρουν στην αποβάθρα από όπου έφυγα και πάντα θα γυρίζω. Οι Ερινύες θα με κυνηγάνε σε μια ζωή με διάρκεια τραγουδιού γιατί δεν μέτρησα σωστά τα βήματα μου. Γιατί δε μέτρησα σωστά τα βήματα μου; Και τώρα βγήκα λίγο μπρος ή λίγο πίσω απ' τους υπόλοιπους. Εκεί. Να προσπαθώ απελπισμένα και ανεπιτυχώς να συγχρονιστώ με τους υπόλοιπους. Μοναχικό βαγόνι που λάσκαρισε η βίδα του και ξεκόλλησε. Απ' τα υπόλοιπα. Και προς σε αυτά με όση φόρα του 'χει απομείνει. Σε σκουριασμένες ράγες να τρίβονται οι ρόδες του, ώσπου οριστικά και αμετάκλητα μια ώρα συνηθισμένη σαν κι αυτή να σταματήσω.

4 λογια :

*Loli είπε...

Η τριτη περιοδος ειναι φοβερη.Οχι τοσο για το νοημα,οσο για τη διαταξη των λεξεων.Τα ρηματα στο τελος δινουν ενταση,υπαρχει κι η αντιθεση,εξισορροπειται κιολας το πραγμα με το ρημα στην αρχη..εντυπωση μου εκανε.Μπραβο ρε τρυφου :-)

kovo voltes... είπε...

Θα έχεις ταξιδέψει όμως. Έστω και έτσι, αποσυντονισμένα, μοναχικά. Και κάπου θα δεις, θα ανταμώσεις με άλλα βαγόνια που αισθάνονται το ίδιο...;)
Καλησπέρα σου

Fondeus είπε...

Με έσκασες..

και πράσινα άλογα είπε...

@ κόβω βόλτες: Σίγουρα θα ανταμώσω τέτοια βαγόνια. Αλλά αν μας δίδαξε κάτι το "Ό,τι πιο πολύ ποθείς" τότε ξέρουμε και οι δύο ότι τα βαγόνια αυτά θα ταξιδεύουν παράλληλα σε άλλες ράγες με μια σταθερή και αγεφύρωτη απόσταση από μένα. Όμως θα μου κρατούν συντροφιά και αυτό είναι σπουδαίο.